الشاعر/محمود صلاح يكتب(سكنت فوق السحاب )

انا اللى سكنت فوق السحاب علشان عيونى تكون قريبة م الغيمة. وانا اللى قفلت على نفسى الف باب واتحملت سب وشتيمة. قالوا دماغة مرتاحة عايش فى دنيا سواحه وفاكر نفسه بصراحة كانه بطل فى السيما. قالوا عنى ياما فى الارض بتكعبل يشوف الناس ويستهبل. ويمشى بسرعة مستعجل كأنه معزوم على وليمة.قالوا حاجات تفوق الالف وزيادة. قالوا بياع خداع  وله وش كأنه قناع عايش دوره كالعادة. وكلمات جرحة وأليمة.         كنت زمان بحس كأن طفل جوايا مع انى خلاص كبرت. بعامل الناس كأنى ببص فى مرايا. وعلى قسوتهم والله صبرت. قولت الدنيا من بره تشوفها تترمى فى جره. تعاند العبد والحرة. والقلب فين اللى يسره. واندم وا قول يارتتى  صغرت. وانا اللى سكنت فى جحورى عاشق ع الورق دورى بكتب شعر فى سطورى عايش كأنى فى المنفى. ناس وشهم بارد قلوبهم رصاص فارد وعنيهم صاروخ مارد على كل البشر كاشفا. ملعون ابوكى ياشيله اتحملك وادوق الويله من بشر طبعها خاينه.  هعيش فى غيمه محمية ولا اكون فى عيونكم هافيه ولاقلبى يحن للارض ولو لثانيه.