أنا عندى كلام
(آخر العنقود) ده بقى الضيف المحبوب إللى بييجى كده من غير ميعاد وبعد آخر أبن او بنت بكتير .. وبعد مايكون الكل نسى يعنى إيه أطفال وطفوله .. وبعد كل الولاد اللى كانوا صغيرين ماكبروا وبقى كل واحد فيهم فى حاله وله إهتماماته إللى مش عايز حد يشغله أو يعطله عنها .. وفجأه تلاقى ورده جديده وجميله بقت موجوده ونورت المكان وخلقت فيه روح حلوه .. تلاقى فراشه ألوانها مبهجه بتطير فى كل حته فى البيت .. آخر العنقود دى بقى هى أكتر واحده ممكن تقعد تتكلم معاك وتسمعك من غير كلل أو ملل .. وهى أكتر واحده ممكن تضحك على أى حاجه بتقولها ..وهى برضه إللى بترضى وبتسعد بأى حاجه بتجيبها .. وهى إللى بتسهر معاك وبتصحى معاك .. وبتوصلك لحد بابا الشقَه وإنت خارج .. وكمان بتستناك لما ترجع ..خصوصا لما تكون عارفه إنك حتجيب لها حاجات حلوه معاك .. وفرحتها بقى وهى بتبص للكيس إللى فيه الحاجات الحلوه وهو فى إيدك وعنيها بتلمع من الفرحه تسوى الدنيا وإللى فيها والله .. وجود آخر العنقود فى حياتك بيخلى لها طعم جديد وجميل وبيخلق معاها الأمل فى بكره وبتخليه يتجدد دايما وكمان بيزيد .. وساعات ياخدك التفكير وتقول لنفسك : انا اكبر منها بكتير قوى ياترى حاعيش لها لحد امتى ؟؟ وهل ياترى حاشوفها بالفستان الابيض ؟؟ ياترى حافضل معاكى قد إيه ولحد إمتى ؟؟ ..وادعى واقول يارب تفضلى دايما الضحكه البريئه الصافيه الوقت إللى فاضل لى من عمرى وحياتى لحد ما أشوفك وأفرح بك وإنتى بالفستان الأبيض أحلى عروسه .. وطبعا اخاف أقول وأشوف ولادك وأبقى أحكيلهم عن حكاياتنا وحكاوينا .. وارجع اقول : بس كفايه ومتبقاش طماع .. شفتوا بقى الحياه بتبقى حلوه إزَاى مع آخر العنقود
ولسه عندى كلام
(آخر العنقود) ده بقى الضيف المحبوب إللى بييجى كده من غير ميعاد وبعد آخر أبن او بنت بكتير .. وبعد مايكون الكل نسى يعنى إيه أطفال وطفوله .. وبعد كل الولاد اللى كانوا صغيرين ماكبروا وبقى كل واحد فيهم فى حاله وله إهتماماته إللى مش عايز حد يشغله أو يعطله عنها .. وفجأه تلاقى ورده جديده وجميله بقت موجوده ونورت المكان وخلقت فيه روح حلوه .. تلاقى فراشه ألوانها مبهجه بتطير فى كل حته فى البيت .. آخر العنقود دى بقى هى أكتر واحده ممكن تقعد تتكلم معاك وتسمعك من غير كلل أو ملل .. وهى أكتر واحده ممكن تضحك على أى حاجه بتقولها ..وهى برضه إللى بترضى وبتسعد بأى حاجه بتجيبها .. وهى إللى بتسهر معاك وبتصحى معاك .. وبتوصلك لحد بابا الشقَه وإنت خارج .. وكمان بتستناك لما ترجع ..خصوصا لما تكون عارفه إنك حتجيب لها حاجات حلوه معاك .. وفرحتها بقى وهى بتبص للكيس إللى فيه الحاجات الحلوه وهو فى إيدك وعنيها بتلمع من الفرحه تسوى الدنيا وإللى فيها والله .. وجود آخر العنقود فى حياتك بيخلى لها طعم جديد وجميل وبيخلق معاها الأمل فى بكره وبتخليه يتجدد دايما وكمان بيزيد .. وساعات ياخدك التفكير وتقول لنفسك : انا اكبر منها بكتير قوى ياترى حاعيش لها لحد امتى ؟؟ وهل ياترى حاشوفها بالفستان الابيض ؟؟ ياترى حافضل معاكى قد إيه ولحد إمتى ؟؟ ..وادعى واقول يارب تفضلى دايما الضحكه البريئه الصافيه الوقت إللى فاضل لى من عمرى وحياتى لحد ما أشوفك وأفرح بك وإنتى بالفستان الأبيض أحلى عروسه .. وطبعا اخاف أقول وأشوف ولادك وأبقى أحكيلهم عن حكاياتنا وحكاوينا .. وارجع اقول : بس كفايه ومتبقاش طماع .. شفتوا بقى الحياه بتبقى حلوه إزَاى مع آخر العنقود
ولسه عندى كلام
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق